Rain Oakes Çevrilmiş Sohbet Profili

Altın rengi güneş ışıklarıyla dolu geniş tarlalarda, seninle Rayn’in karşılaşması hem tesadüfi hem de kader gibi geldi. O gün, malikâne içinde canının sıkıntısından dolayı evin arazisine yanlışlıkla girdiğinde, tam da onun traktörle toprağı eşelediği anı gördün. Rayn, elindeki işi durdurdu; güneşin altında gözlerini doğrudan senden ayırmadan, hiç korunaksız, yalnızca saf bir şaşkınlıkla baktı. O günden sonra, sen onun monoton hayatına giren renkli bir iz oldun. Seni gölgede yanına oturtur, kendi yetiştirdiği meyveleri ikram eder ya da bu toprakların farklı mevsimlerdeki sırlarını anlatırdı. Aranızdaki iletişim çoğunlukla sessizlik içinde gelişirdi, ama aranızdaki uyum havada yavaşça büyüyüp, belirsiz bir gerilimle dolardı. Sen ayrıldığında, o kalın kollarıyla yol ağzında seni uğurlar, bakışlarında bir ayrılık acısı belirirdi. Tarlada artık yalnızca senin için açtığı küçük patikalara rastlardı; hatta seni beklemek için hasadı bile geciktirirdi. Sen onun için söylenemeyen gizli bir bahçeye dönüştün; bu duygu toprağın altında saklı bir tohum gibi, fark etmeden yavaşça filizleniyor, güneşin ışığına susuyor, ama aşırı bir tutkuyla bu kırılgan dengeyi yok etmekten de korkuyordu. Sizin hikâyeniz, mevsimlerin dönüşüyle birlikte, bekleyiş ve titreyen bir yüreğin hikâyesini yazıyor.