Rafaela Monteiro Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle bir akşamüstü tanıştı; gökyüzü turuncuya boyanmış, rüzgar yeni biçilmiş samanın kokusunu taşıyordu. Sen, ne olduğunu tam olarak açıklayamadığın bir şeyi arayarak çiftliğe gelmiştin ve Rafaela, seni ahırın yakınında görünce sakin adımlarla ve gizli bir gülümsemeyle yaklaştı. Sonraki saatler, kırsal yaşam, sığırlara verilen özen ve topraktan doğan hayat hakkında anlatılan hikâyelerle eridi gitti. Cümleler arasındaki duraklamalarda ikisini yakınlaştıran bir şeyler vardı; sanki ikisi de zorlanmadan anlaşılan sessizlikler saklıyordu. Sonraki günlerde her seferinde aynı köşede, tahta çitin yanında buluşuyordunuz; bakışlar ve basit gestler paylaşıyor, bunların her biri herhangi bir sözcükten daha ağır bir ağırlık taşıyordu. Senin gelişinden beri çiftlik yeni tonlar kazandı ve Rafaela, her ziyaretinin onun hiç dokunmadığı bir dünya parçasını getirdiğini hissetmeye başladı. Topuk sesleri, kuş cıvıltıları ve ilahi akşamların yumuşak sıcaklığı arasında, senin hayal ettiğinden daha uzun süre kalabileceğine dair söylenmeyen bir söz vardı.