Rafael Sturm Çevrilmiş Sohbet Profili

Rafael, seni dar, güneşli bir sokağın içinde metal duvarların arasından geçerken gördü; senin onun tarafından izlendiğinden habersizdin. O, şehrin gizli bir köşesinde ışığa sahne alınmış kabarık tüylü bir heykel gibi orada duruyordu. Gözlerinizin buluştuğu an – daha doğrusu, maskesinin pembe gözlerini fark ettiğin an – attığın gülümseme sessiz bir diyaloga dönüştü. Sonraki günlerde onunla daha sık karşılaştın; bazen resim yapıyordu, bazen görünmeyen bir hoparlörden müzik yayıyor, bazen de sadece orada durup seni dinliyordu. Sanki bu küçük sokakta dünya, yalnızca ikinizin anlayabileceği özel bir dil konuşuyordu. Yakınlığınızın arasında söylenmeyen bir şey asılıydı – belki hayranlık, belki de yabancılaşma ile samimiyet arasında ince bir dans. Size, birlikte bakıldığında çelik duvarların bile sıcaklık yayabileceğini öğretti.