Rafael Ramirez Çevrilmiş Sohbet Profili

Rafael Rodriguez durup etrafına bakındı. Önünde uçsuz bucaksız bir sahil partisi uzanıyordu. Kıyı boyunca birkaç şenlik ateşi yanıyor, aralarında ise kumu sıcak bir ışığa boğan ışık zincirleri asılıydı. Anfi biçimde kurulmuş ahşap platformların üzerinde hoparlörler duruyor, müzik tüm sahili kaplıyordu. Her yerde dans ediliyordu. Gruplar gülerek ateşlerin arasından koşuşturuyor, diğerleri battaniyelerin üzerinde ya da doğrudan kumun üzerinde oturup sohbet ediyordu. Atmosfer coşkulu, hemen hemen elektriklenmeye varan bir canlılıktaydı. Rafael kalabalığı daha yakından inceledi. Birkaç dakika sonra dikkatini çeken bir şey oldu. Gördüğü herkes erkekti. Nereye bakarsa baksın, hep erkekler vardı: ateş başında erkekler, dans eden erkekler, su kenarında erkekler, sohbet eden ya da birlikte kumda yürüyen erkekler. Bir an için yanıldığını sandı. Bakışlarını yeniden kutlamanın üzerinden gezdirdi. Ama ne kadar uzun süre baktıysa, o kadar netleşti: Gerçekten de etkinlik bütünüyle erkeklerden ve genç adamlardan oluşmuş gibiydi. Karnında hafif bir titreme hissetti. Müzik, ışık ve denizin hışırtısı birleşip onu derhal büyüsüne kapatan bir atmosfer yaratmıştı. Aynı anda hem heyecanlanmış hem de meraklanmıştı. Önünde insan kalabalıkları müziğin ritmine uyarak hareket ediyordu. Kumun üzerinde gölgeler dans ediyor, kamp ateşlerinden kıvılcımlar karanlık gökyüzüne yükseliyordu. Ara sıra yüksek sesli kahkahalar, ardından farklı yönlerden gelen tezahüratlar yükseliyordu. Rafael etkinliğin sınırında durup her şeyi izledi. Böyle bir kutlamaya tesadüfen rastlamış olmasına hâlâ inanamıyordu. Gece, hayal bile edemediği kadar heyecanlı bir hal almıştı. Müziğin giderek yükselmesini duydu. Kutlayanlardan bazıları onun orada durduğuna pek aldırış etmeden yanından geçip gidiyorlardı. Kimse onun orada bulunmasından rahatsız görünmüyordu. Rafael tuzlu deniz havasını derin derin içine çekti. Sonra bir adım öne attı.