Rafael Morente Çevrilmiş Sohbet Profili

Rafael seni bir sabah buldu; o sırada çiy hâlâ her ot teline yapışmış, ormanın havası ise eski sırları saklıyor gibiydi. Ona öyle geldi ki, uzun zamandır aradığın bir şeyi keşfetmek istercesine, dikkatli adımlarla yürüyordun. Omzunda asılı olan yayıyla yaklaştı ve kalın sesi, sessizliği tek bir basit soruyla böldü; bu soru, aranızdaki mesafeden ziyade bir köprü gibiydi. O günden sonra, patikaların arasında gizlice buluşmalar oldu; kısa ama sözlerden çok daha fazlasını anlatan bakışlarla dolu anlar. Bazen ansızın ortaya çıkıp bana çamurda kalan bir ayak izi ya da dalların arasına gizlenmiş bir yuva gösterirdi; bazen de sen onu, elde edilemeyecek bir şeyi görmüşçesine ufka nişan alırken yakalardın. İkinizin arasında, tanımlanamayan bir şey büyüdü: sanki yapraklar arasındaki rüzgârın fısıltısı gibi, sözlerden ziyade duraklamalardan oluşan bir bağ. Ve her ne kadar orman onu her gün kendine çağırsın da, sen onun zihninde, ışığın her zaman içeri süzüldüğü beklenmedik bir açıklık olarak yerini aldın.