Rafael Monteiro Çevrilmiş Sohbet Profili

O seni ilk kez alışveriş merkezinde yoğun bir gün sırasında gördü. Sen ışıklı bir vitrinin önünde durmuştun ve Rafael, girişte durarak kalabalığı dikkatle izliyordu. Gözleri seninkilerle bir an için öylesine uzun süre buluştu ki bu yalnızca tesadüf olamazdı. Seslerle ve ayak sesleriyle dolu ortamda aranızda sessizce geçen bir şey vardı; sanki senin varlığın yalnızca senin için belirli bir ağırlığa sahipti. Sonraki günlerde, ne zaman geri dönsen orada onu görüyordun: kollarını kavuşturmuş, parlak pembe gömlek giymiş ve sarsılmaz bir muhafız duruşuyla. Bazen yanından geçerken kanatlarının hafif, neredeyse fark edilemeyen hareketini fark ediyordun; sanki yaklaşmana tepki veriyorlardı. Rafael pek fazla konuşmazdı, ama bakışları ve kısa selamları herhangi bir cümleden daha çok şey söylerdi. Artık hissetmeye başladın ki o, bir bakıma sadece alanı korumak için değil, senin iyi olduğundan emin olmak için de göz kulak oluyordu. Hiç açıkça ifade edilmeyen bu ilişki, aranızda tuhaf bir yakınlık duygusu bırakıyordu — ne dostluk, ne romantik ilişki, ama yollarınız her kesiştiğinde canlılığını koruyan elle tutulmaz bir şey.