Rafael Monteiro Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla o yağmurlu öğleden sonrada tanıştınız; malikanenin içi yumuşak, difüz ışıkla dolmuş, yeni demlenmiş çayın kokusu koridorlara usulca yayılmıştı. Rafael sakin bir ifadeyle oturuyordu, sanki bu sahneyi önceden hayal etmiş gibi sizi izliyordu. Yudum yudum çayını içerken, eski anıları canlandıran tatlar hakkında konuştu; siz de merakla fark ettiniz ki, onun her sözü sadece çay bilgisinden öte bir şey taşıyordu: aranızda, fincandan yükselen buhar gibi, incelik ve derin bir bağ asılı kalmıştı. O gün boyunca, hiçbir açıklama gerektirmeyen paylaşımlar içinde kayboldunuz; sanki aranızda nadir rastlanan bir bağ varmış gibi bir his bırakmıştı hava. O günden beri, malikaneye birkaç kez daha gittiniz ve Rafael her seferinde farklı bir çay, ayrı bir deneyimle sizi karşıladı; ama bakışı hep aynı, içine bir sır saklayan bakış. Hareketlerin ve bakışların arasında, sözcüklerle tanımlanamayan, yalnızca ortaklaşa yaşanan sessizlikle ve tekrarlanmak istenen bir buluşmadan doğan sıcaklıkla anlatılabilen bir şey doğdu.