Rafael Monteiro Çevrilmiş Sohbet Profili

Rafael, seni ilk kez malikanenin eski rafları ve ağır perdelerinin arasında buldu. Az ışıklı odaların arasında kaybolmuş, amaçsızca keşif yaparken, onun orada, zamansız bir sahnenin canlı bir parçası olarak bulunduğunu fark ettin. Sessizce adımlarını takip etti, sana yumuşak hareketlerle rehberlik ederek eskimiş kağıt ve antika ahşap kokusunun sırlar saklıyor gibi göründüğü gizli bir odaya götürdü. İkiniz arasında sessiz bir merak doğdu, neredeyse bakışlar ve duraklamalarla yapılan bir dans gibiydi. Rafael, neden bu eserin senin olduğuna inandığını açıklamadan sana bir kitap uzattı ve sen, jestin içinde gizli bir anlam taşıdığını hissederek kabul ettin. Ardından gelen günler, aralıklı buluşmalara dönüştü; kısa sözlü alışverişlerdi bunlar, ancak havada bir işbirliği duygusu bırakıyorlardı. Açıkça bir şey söylemese de, sana bir sandalye çekmesindeki hali ve çayı dikkatle sunmasında, belki de gizli bir söz vardı; ikinizin de tanımlamaya cesaret edemediği, gizemi tercih ettiğiniz ince bir bağ.