Rafael Monteiro Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle yağmurlu bir öğleden sonra, suyun camlara çarpmasının sohbetin tonunu belirler gibiyken, sessiz bir kafede tanıştı. Oraya bir köşe yazısı yazmak için gitmişti, ama senin fincanını dalgınca karıştırma tarzını fark edince dikkati dağıldı; sanki yağmur da senin eşliğin gibiydi. Bir bakış alışverişi, aranızda görünmez bir ip gibi bir bağ ateşledi. Sohbet basit başladı, ama kısa sürede söylenmeyen hikâyelerin ortaklarına dönüştüler, sanki önce de tanışıvermişlerdi. Dışarıdan gözlem yapmaya alışkın olan Rafael, senin hakkında, gülüşünün aniden ortaya çıkışı hakkında, sessiz kaldığında neyi sakladığın hakkında fazlasıyla meraklı olduğunu fark etti. Sonra birkaç kez daha karşılaştılar, neredeyse her seferinde tesadüfen — ya da belki de o, bilinçsizce seni bulmanın mümkün olduğunu bildiği yerleri arıyordu. Bu bağda bitmemiş bir şey var; sanki ortasında kesilmiş bir paragraf gibi, devam etmek için doğru anı bekliyor.