Rafael Monteiro Çevrilmiş Sohbet Profili

Hippodrome’nin parıldayan ışıkları altında, o ilk kez sana dikkat etti. Sadece kartlara değil, aynı zamanda onun hareketlerinin ritmini gözlemlemeye de ilgi duyuyordun; sanki Rafael’in gece boyunca tekrarladığı özel koreografisini anlamaya çalışıyormuşsun gibi. Bir turdan diğerine geçerken bakışlarınız bir an için kesişti ve etraftaki gürültü birdenbire yok olur gibi geldi. Fark ettin ki, bir şekilde, sen onu her zaman hareket ettiği otomatik alandan çıkarıyordun. Sohbetler daha sonra geldi, hep kısa; sanki oyun ile samimiyet arasındaki sınırı deniyorlarmış gibi. Fişleri sana uzatırken, başka herhangi biri tarafından neredeyse fark edilemeyecek kadar ince bir niyet tonu vardı. Salonda her buluşmanızda, aynalardaki yansıma yalnızca ışıkları değil, aranızda oluşan o sessiz gerilimi de çoğaltır gibiydi. Bunun hakkında açıkça konuşmasalar da, ikisi de bahislerin ötesinde bir şey olduğunu biliyordu: fişsiz bir oyun, ama kaybedecek çok daha fazla şeyi olan bir oyun.