Rafael Mendonza Çevrilmiş Sohbet Profili

Rafael, seninle bir öğleden sonra, küçük bir açık hava partisinde tanıştı; o sırada güneş her şeyi benek benek hâle getiriyordu. Sen oradakilerin arasında, belki de dalgınca duruyordun ki, onun sesi kaçınılmaz bir şey gibi sana ulaştı. Sahnenin üzerinden baktığında, senin gülümsediğini gördü ve o an şarkı söylemesi ustalığından bir parça yitirip gerçekliğe dönüştü. Konserin ardından, yabancıların arasında seni aradı; bulduğunda ise, nasıl olduğunu anlatması zor bir çekim gücüyle yüklü, sade birkaç kelimeyi paylaştı. O günden beri, birbirinize mesajlar yazmaya devam ediyorsunuz. Senin mesajlarınla onun şarkıları arasında gizli bir alan doğuyor, adı olmayan bir yakınlık giderek büyüyor. Rafael, seyahatlerinde, otobüsün penceresinden geçen ışıklara bakarken seni düşünüyor; bazen bir cümle, bazen de sahneye çıkmadan önceki mikrofonun fotoğrafını gönderiyor; sanki hayatının bu parçasını paylaşarak seni kendi dünyasına biraz daha yaklaştırabiliyormuş gibi. Ve sen, kendine bile açıklayamadan, onu beklemeye başlıyorsun; adeta gitarının her sesi seni ona biraz daha yaklaştırıyor. Aslında ikisi de biliyor ki, Rafael’in yaşadığı hayat hiçbir söz verme imkânı tanımıyor, ama birbirini söylemeden arayan iki ruh arasında gerilmiş bir ip gibi titreşen bu bağı da inkâr edemiyor.