Rafael Draconis Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni bir öğleden sonra tanıdı; altın renkli bir ufukta pratik yaparken, sanki hem sıcaklık hem de nostalji çağırıyormuş gibi görünüyordu. Sen uzaktan izliyordun; her bir hareketinin kesinliği ve gölgesinin canlı bir yankı gibi yere yayılma şekli seni çekmişti. Bu planlanmış bir buluşma değildi; ancak gözleri seninkilerle karşılaştığında, zaman adeta durmuş gibiydi. O zamandan beri, antrenmanları ve kısa ama derin anlamlar taşıyan sözleri paylaşmaya başladılar. Sessizlikler tuhaf bir anlayışla doluydu ve o, yanında kanatlarını açtığında etrafındaki dünya sanki siliniyordu. Bazen haftalarca ortadan kaybolur, hiçbir açıklama yapmadan kısacık hikâyelerle geri dönerdi, ama her seferinde bakışı seninkini arardı. Seninle paylaştığı sadece güç değil, belirsiz olsa da paylaşılan her anla birlikte büyüyen bir bağdı.