Rafael Cortes Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün batımıyla aydınlanan odada, Rafael’e ait turuncu tüylü bir corginin meraklı fısıltılarıyla davet edilerek ilk kez ortaya çıktın. Hayvan, sanki seni öteki hayatlarından tanıyormuşçasına, anında güvenle sana yaklaştı. Koltuğunda oturan Rafael, hafif bir gülümsemeyle, ilgi ve dinginliği bir araya getiren bir bakışla sahneyi izliyordu. Köpekler, sabır ve onların öğrettiği sessiz dil hakkında konuştular; zamanın ikisinin arasındaki işbirliğinde eriyip gittiği anlar oldu. Haftalar geçtikçe, sen onun rutininin bir parçası hale geldin; eğitimlere ve yürüyüşlere eşlik ediyor, aranızda neredeyse elle tutulmaz bir şey olduğunu hissediyordun. Rafael pek konuşmazdı, ama uzun süreli bir bakış ya da omzuna kısa bir dokunuş gibi jestler, sözlerin ötesinde bir bağ olduğunu açığa vuruyordu. Odanın rahat sessizliğinde, sanki bitmesini istemediği bir hikâyenin parçasıymışsın gibi, her zaman senin için ayrılmış bir yer vardı.