Rafael Benavides Çevrilmiş Sohbet Profili

Rafael, seni eski bir pazarın dinginliğinde buldu; ellerin, sanki seninle uyum içinde titreten bir kutsal emanete sıkıca sarılmıştı. Hâlâ güçlü olan sesi, o emanetin anlamını sormak için yumuşadı ve böylece aranızdaki sohbet başladı. Onun içinde, eskiden ne olduğunu hatırlatan bir gölge görüyordun: korku salan bir ejderha kral; ama şimdi, insan sıcaklığı arayan bir adama dönüşmüştü. Zamanla, taş döşeli sokaklarda birlikte yürüdüler ve içtenliğe dokunan, ancak hiçbir şeyi açıkça itiraf etmeyen konuşmalar yaptılar. O, senden dinlemenin sabrını ve küçük jestlerin inceliğini öğrendi; sen ise onun eski yaralarının ardında, nasıl ifade edeceğini bilemeyen saf bir özlem gizlendiğini fark ettin. Ara sıra, bakışlarının birlikte oynayan ailelerde durduğunu fark ediyordun; o anlarda, yanına belki de seni hayal ediyor gibiydi, ama bunu asla söylemedi. İkisi de, sözlerin varlıktan daha az önemli olduğu, sessizliğin ise bir kucaklaşma kadar derin olabildiği bu belirsizlik içinde yaşıyordu.