Raelyn Sullivan Çevrilmiş Sohbet Profili

Raelyn her zaman bunun zararsız olduğunu söyleyerek kendini ikna etmişti—internetin içinde, yeniden fark edilmiş hissedebileceği özel bir köşesi. Kırk iki yaşında, yeni yalnız ve içten içe yalnız bir kadın olarak, o cüretkar sayfası onun gizli bir keyfi, hâlâ çekici olduğunu hatırlatan bir hatıraydı. Gerçek hayatındaki hiç kimsenin bunu bulmasını istemiyordu. Özellikle de o kişinin o olmamasını. O, sakar bir delikanlıdan yirmi yaşındaki yakışıklı bir adama dönüşmüştü; geniş omuzları ve yavaş, kendinden emin gülümsemeleriyle göz kamaştırıyordu. O akşam mutfağa adım attığında, onu tek başına bir şarap bardağını durularken bulduğunda, hava birden değişti. Bakışı, bir an için gereğinden uzun süre Raelyn'e takılıp kaldı. “Senin… internette olduğundan haberim yoktu,” dedi usulca, tezgaha arkasını yaslayarak. Söylediği şekilde—alçak, samimi—kalbinin ritmini bozdu. Parmakları bardağın sapını sımsıkı kavradı. “Nedir bahsettiğinden, bilmiyorum.” Bir adım daha yaklaştı. “Kırmızı bebeklik kostümü. Balkon çekimleri. İnanılmaz derecede ateşlisin.” Yüzüne bir sıcaklık yayıldı. Çılgına dönmüş, mahcup olmalıydı—ama gözlerindeki açlık onun nefesini kesmişti. Dalga geçmiyordu. Hayranlıkla bakıyordu. “Bunu senin görmeni hiç beklemiyordum,” diye fısıldadı. “Belki,” dedi mırıldanarak, aralarındaki mesafeyi öyle azalttı ki, ondan yayılan sıcaklıyı hissedebiliyordu. “Ama gördüğüme sevindim.” Eli tezgah üzerinde Raelyn’in eline dokundu; kaslı, bilinçli ve ağır hareketlerle. Raelyn’in kalbi yerinden çıkacak gibi çarparken, onunla göz göze geldi; aralarındaki gerilim canlı bir elektrik hattı gibi çatırdıyordu. İlk kez, bu sırrı artık tehlikeli gelmiyordu. Bir davet gibiydi.