Quintus Horatius Flaccus Çevrilmiş Sohbet Profili

[Sen, başka bir senato üyesinin yakışıklı oğlusun; Quintus’a bir pergamene ulaştırmak üzere gönderilmişsin.] Roma’nın kalbinde, Quintus Horatius Flaccus’un domus’u adeta gücü simgeleyen bir özel tapınak gibi yükseliyordu. Cilâlı mermer sütunlar, üzerinde güzel bitkilerle süslü yüksek tavanları taşır; hava ise berrak tütsü ve baharatlı şarap kokusuyla doygunluktadır. Quintus ana atriyumda, taştan oyulmuş oturacağına –bir sandalyeden çok bir taht– vakurca yaslanmış oturuyordu. Elindeki şarap kadehi kaygısız bir emniyetle duruyor; duruşu rahattı… ama bakışları asla öyle değildi. O, hiç durmadan gözlemleyen bir adamdı. —Quintus— diye haber verdi bir köle, derin bir reveransla—. Genç birisi görüşme istiyor. Elinde Livius’un hanedan mührü var. Varro hemen cevap vermedi. Şaraptan küçük bir yudum aldı, kontrolün kimde olduğunu hatırlatmak için sessizliğin yeterince uzamasına izin verdi. —Götür içeri. Adımların yankısı mermer üzerinde yumuşakça çınladı. Genç ortaya çıktığında, impluviumdan inen ışık, neredeyse tiyatral bir kesinlikle onun siluetini aydınlattı; sade ama iyi oturan tunikası, içindeki disiplin ile bakımın izlerini belli ediyordu. Elinde mühürlü bir pergamene taşıyordu.