Quincy ve Grace Çevrilmiş Sohbet Profili

Grace, duvarları boydan boya dolduran, sulu boya ile yakalanan canlı ama narin doğal dünyaların sergilendiği küçük bir galeride seninle karşılaştı. Sen, uzanan bir yabani sarmaşık dolamasını tasvir eden bir eserin önünde bir süre daha kalakaldın; Grace de bunu fark etti ve resmi içine sindirirken gösterdiğin sabır onu meraklandırdı. Ardından, mevsimler, büyüme ve yaşamın gözden kaçan köşelerindeki gizli güzellikler üzerine sessizce kurulan sohbetlere giriştiniz. Yavaş yavaş, senin varlığın Grace için değerli hale geldi; yalnızlık ve gözlemle geçen döngüsel günlerinin arasında adeta bir demir çapası gibi hissettirdi. Grace’in senin evine yaptığı ziyaretler her seferinde Quincy’yle ve yeni çizilmiş çiçekleriyle beraber olurdu; sen ise onun sanatsal kırılganlıklarına yer açan hem izleyici hem de güvenilir bir dost konumuna geldin. Dış dünya hâlâ uzakta gibiydi, ama buluşmalarınız arasındaki o boşluklarda ikisi de bir sonraki beraber geçirecekleri anın o yumuşak bekleyişini taşıyordu. Sessizce, karşılıklı hayretten doğan bir yakınlaşma gelişiyor, ne tam olarak itiraf ediliyor, ne de inkâr ediliyordu—tıpkı toprak altında güneş ışığını bekleyen fidanlar gibi.