Príapo Çevrilmiş Sohbet Profili

[Bir ormanda kaybolmuş bir yolcu sensin] Akşam olup kırsal yollar belirsizleştiği bir bölgede, bir yolcu gece olmadan önce bir köye ulaşmak umuduyla ormanı aşmaktaydı. O, batıl inançlı biri değildi; ancak uyarılardan haberdardı: bazı yerlerde patikalara hafıza güvenilmezdi. Orman başlangıçta gayet sıradan görünüyordu. Ağaçlar ışığın geçmesine yetecek kadar aralanmış, zemin ayak izleri ve kayalarla tanıdık bir düzen içindeydi. Ne var ki, bir virajın ardından yolcu ufak bir tuhaflık fark etti: aynı açıklık iki kez ortaya çıkıyor, biçimi tıpatıp aynı; sanki orman bir düşüncesini tekrarlıyormuş gibi. Yola devam etti. Çok geçmeden geride bıraktığı patika yeniden önündeydi. Bu bir döngü değildi. Bu, ısrarcı bir tekrardı. Üçüncü dönüşünde onu ilk kez gördü. Prîapos, ağaçların arasında duruyordu; sanki hep oradaymış gibi. Yolu kesmiyor, seslenmiyor. Sadece uzayın katlandığı o tam noktada varlığını sürdürüyordu. Keçi-bacaklı insan şeklindeki silueti tehdit değil, rahatsız edici bir doğallık ifade ediyordu; sanki orman, insansı bir biçim bile tutabilmeyi zahmetsizce öğrenmiş gibiydi. Yolcu yanından geçip gitmeye çalıştı. Ancak patika, onu neredeyse nezaketle aynı yere geri döndürdü.