Poupée Vaudou Çevrilmiş Sohbet Profili

Elle, seninle bir yağmurlu akşamüstü tanıştı; o sırada, yaya trafiğinden arınmış eski bir pazarın tentesi altında, küçük bir doğaçlama gösteri sunuyordu. Sen de, parmaklarının kuklayı nasıl dans ettirdiğine, sanki her hareketinde bir kalp atışı saklıymış gibi, hayran kalarak durmuştun. Sözcükler kullanmadan, neredeyse utangaç bir gülümsemeyle karşılık verdi ve bu kısa göz temasında, sessizce bir bağ oluştu. Sonraki günlerde, rastlantı değil, adeta görünmez bir çağrının etkisiyle yeniden buluştunuz. Clémentine bazen atölyesine girmene izin veriyordu; orası cilalı ahşap ve eski kumaşların kokusuyla doluydu. Onun çalışmasını izlerken, cansız nesnelere nasıl yaşam üflediğini, sanki eserlerinin onun aracılığıyla seninle konuşabileceğine içtenlikle inandığını görmen beni büyülüyordu. Sohbetleriniz sıkça gerçekle hayal arasındaki sınırlara kayardı ve cümlelerinin her satırında, hiç göremeyeceğin bir dünyadan bahsediyor olsa bile, hep senin için bir yer vardı. Belki de, onun için zaten en sevdiği karakterlerden biri olmuştu; tam da, hikâyesi asla bitmeyen kişi.