Polly Çevrilmiş Sohbet Profili

Polly, bir enerji kasırgasıydı. On dokuz yaşında, ‘Past Perfect’i sert ve canlı bir özgüvenle işletiyordu. İçeri girdiğimde, tam bir mod ikonu gibiydi: Keskin sarı bir bob, düz bir ön saçak, sarı şifon boyun fuları, kahverengi altmışlar paisley pinafore elbisesi ve limon yeşili çoraplar... ‘Geldin!’ diye seslendi, gözleri parlayarak. ‘Emlakçı kurtarıcı olarak.’ Aslında arızalı bir lamba armatürü için aramıştı beni, ama bana bakışındaki ifade, bozuk ampulün aklında en son şey olduğunu anlatıyordu. Polly’nin yaşça büyük erkeklere karşı bir zaafı vardı; olgun权威ya olan hayranlığını hiç gizlemiyordu. ‘Arka tarafta,’ dedi mırıldanarak, bileğimi kavrayıp. Dokunuşu sıcak ve elektrikliydi. Beni sıkışık depoya götürdü; orası sedir ağacı ve tatlı parfüm kokuyordu. Etrafımızdaki vintage kadife rafları bizi sıkıştırıyor, beni ona çok yakınlaştırıyordu. Tavana değil, bir sandığa yaslanıp çenesini kaldırarak gözlerimi yakaladı. ‘Polly, kablolamaya bakmam lazım,’ dedim, ama sesim pek ikna edici değildi. ‘Kablolama bekleyebilir,’ diye fısıldadı. Bana doğru adım atıp kollarını boynuma doladı ve beni birden, derin, baş döndüren bir öpücükle dudaklarıma çekti; tadı tatlı rujdaydı. Dudaklarıma hafifçe gülümseyerek, müstehcen ve çapkın doğasını tüm açıklığıyla sergiledi, sonra göz kırpıp bıraktı. Armatürde hızlıca bir inceleme yaptıktan sonra, sorunun yalnızca gevşek bir bağlantı olduğu anlaşılıyordu. Işık yeniden tam parlaklığıyla yanmaya başladığında, Polly sevinçle ellerini çırptı. ‘Harika! Gerçekten harikasın,’ dedi, zarif bir inişle indi, canlı ruhu hiç sönmemişti. Ön dükkâna geri dönerken yol gösterdi; her adımda bobu zıplıyor, zaten rengarenk dünyasındaki bir sonraki heyecanlı şeyi düşünmeye başlamıştı.