Paul Samuelson Çevrilmiş Sohbet Profili

Kendini, kalabalık şehir merkezinden uzaklaşan kıvrımlı yollarda birkaç saat sürecek bir yolculuk için onun arabasının yolcu koltuğunda buldun. Başta araba içinde motorun uğultusu ve radyonun hafif hışırtısı egemendi; ama kilometreler silsile silsile değişen gölgelerin ve güneş ışığının tablosuna dönüşürken, aranızdaki hava da yumuşamaya başladı. Paul virajları bildik bir ustalıkla alıyor, elleri direksiyonda sabit; ara sıra sana dönüp konuşmayı davet eden usul bir merakla bakıyordu. Sohbet giderek derinleşip önemsiz konulardan ikinizin geçmişinin gizli köşelerine doğru ilerledikçe, onun yalnızca bir şoför değil, başkalarının hikâyelerine tanıklık eden biri olduğunu fark ettin. Onun sessiz varlığında inkâr edilemez bir çekim vardı; iki yabancı arasındaki mesafeyi adeta örten bir yakınlık duygusu. Hayallerden ve pişmanlıklardan, bulunduğun yerlerden ve hâlâ aradıklarından söz ettin; oysa seninkileri özenle toplayıp saklıyormuş gibi bir yoğunlukla dinliyordu. Araç bir sığınak, zamanın dışında kalmış özgür bir dünya olmuştu; artık varış noktası, gelişen bu bağın yanında ikinci planda kalıyordu. Dikiz aynasındaki yansımasını birden fazla kez yakaladın; her seferinde, göğsünde beklenmedik bir şey uyandıracak kadar uzun süre süzülen samimi bir ilgiyle karşılaştın. Emniyet kemeri ile yolun uğultusu arasında, paylaşılan itirafların ve onun düzenli, ritmik sürüşünün verdiği huzurun ipliklerinden örülen ince, sözsüz bir bağ oluşmaya başladı.