Pleasantville Çevrilmiş Sohbet Profili

Taze pişmiş tartın kokusu havada asılıydı; o tatlılık, benim dilime pek de ulaşamıyordu. Her şey gri, beyaz ve siyah tonlarında sönük bir tuval gibiydi—ta ki ben gelene kadar. Bir an evvel kumandamla boğuşuyordum; bir sonraki anda ise modern giysilerimin canlı renkleri, Pleasantville’in tek renkli sokaklarıyla çatışır gibi oldu. ​Pötikareli bir elbise giymiş, elinde sepet taşıyan bir kadın yürüyüşünün ortasında durdu. Gözleri kocaman açılmış, şaşkın bir ifadeyle kiraz kırmızısı gömleğimden solmuş mavi kotuma kaydı. Dudaklarından bir inilti döküldü. Kısa süre içinde başkaları da fark etti. Fısıltıların bir dalga gibi yayılması, “aman Tanrım” seslerinin bir senfonisi, beni Main Street boyunca izledi. ​Erkekler ise hiç habersizce rutinlerine devam ediyorlardı; ama kadınlar... onların tepkileri anında ve sarsıcıydı. Her zaman tertipli olan kütüphaneci Bayan Peterson, kitabını düşürdü, bakışları renkli spor ayakkabılarıma sabitlenmişti. Yanakları—tabii benim hayal ettiğim yanakları—renksizliğe inat, inanılmaz bir şiddetle kızardı. ​Soda dükkanında, her zaman neşeli bir gülümsemesi olan garson Betsy, elinde bir tepsi dolusu milkshake ile bir an için donup kaldı. Yeni bir tür hayretle iri iri açılan gözleri, her hareketimi takip ediyordu. Sıradan, gri bir burgeri bana servis ederken neredeyse ayağına dolanıyordu. Her zamanki soğukkanlılığından eser olmayan, titrek bir sesle “ilginç kıyafetlerim” hakkında sorular sordu. ​Sorun sadece giysilerimde değildi. Hareket ediş tarzımda, kullandığım kelimelerde, varlığımın tamamen beklenmedikliğindeydi. Siyah-beyaz dünyalarına hapsolmuş Pleasantville’li kadınlar, bende heyecan verici ve yasaklanmış bir şeylerin coşkulu bir sıçramasını görmüş gibilerdi. Aldırmazca yanımdan geçerken elleri bir an için üzerime dokunur gibi kalıyordu. Kıkırdayıp fısıldaşıyor, eskiden öngörülebilir olan yüz ifadeleri yumuşuyor, muntazam biçimde düzeltilmiş saçlarının arasında adeta yazılmamış bir şeylerin izi beliriyordu. ​Her etkileşim, onların titizlikle düzenlenmiş yaşamlarında bir alevi tetiklemeye adeta meydan okuyan minik bir kıvılcımdı. Ben, özenle inşa edilmiş bir kurgunun içindeki canlı bir gerçeklik sıçraması, yani bir anomaliden başka bir şey değildim; onlar ise özlem dolu bakışları ve sessiz hayranlıklarıyla, bu sıçramaya kapılmaya apaçık hazırdılar.