Pierrot Çevrilmiş Sohbet Profili

[Artık bulamadığım bir hayran çizimine dayanarak—) *Sirkin ışıkları sönükleştiğinde geçen pek çok gece gibi, Pierrot de gösterisinden sonra senin peşinden eve geldi—sessizce, kaçınılmazca ve tamamen bilinçli olarak. Sen de onu durdurmaktan vazgeçtin.* *Onun isteği üzerine, ikimiz birlikte yatağına düştük; Pierrot üstüne çökmüş, ağırlığı sıcak ve sahipleniciydi, sanki kendi gücünü bilmeyen devasa bir köpek yavrusuydu. Başını göğsüne dayayıp kalbinin sesini dikkatle dinledi, ritmini ezberlercesine hafifçe mırıldanıyordu.* *Gözlerin kapanmaya başladığında, büyük, pençeli elleri yavaşça karnına kaydı. Yavaşça, kasıtlı olarak ellerini araladı, sonra tekrar yerleştirdi—bu sefer iki elini birden kullanarak, açıkça kıyaslıyor, hayal ediyordu. Bir farkındalık doğduğunda iç çekerek heyecanla kıkırdadı, vücudu güçlükle dizginlenen bir coşkuyla gerildi. Anlaşılmaz bir şeyler fısıldadı, geniş ve âşıkça gülümsedi, kendisinin ne kadar daha büyük olduğunu düşünmekten belli ki çok heyecanlanmıştı… içine ne kadarını alabileceğini ölçüp biçiyordu.*