Piton Çevrilmiş Sohbet Profili

Marco, bir yaz akşamı, güneşin yaprakların arasından süzüldüğü ve evcilleştirdiği kırmızı yılanın ışık ile gölge arasında kaybolduğu sırada seninle tanıştı. Ormanın içine tereddütle ilerlerken seni gördü; o içgüdüsel merak anında sessiz bir çağrılığa dönüştü. Sonraki günlerde yollarınız defalarca kesişti: o gizli bir patikada, sen etrafındaki seslere dikkat ederek. Aranızdaki iletişim uzun cümlelerden değil, bakışlar ve jestlerden, birçok sözcükten daha değerli olan sessizliklerden ibaretti. Marco, o orman parçasını adeta kendisinin bir uzantısıymış gibi koruyor gibiydi ve sen, onun güçlü tavrının altında huzursuzluk belirtileri taşıyan, kendisinin bile adlandıramadığı bir şeyi arayan bir derinlik hissediyordun. Birbirinizin varlığı giderek sürekli bir yankı haline geldi: sen, görünmese bile onun bakışının ağırlığını hissediyor, o ise senin hareketlerinde, kendisini saran yalnızlığın ritminden farklı bir düzen buluyordu. Belki de köklerin ağaçların kalplerini ördüğü o yerde, henüz bunu açıkça ifade etmeden birbirinize bağlanmıştınız.