Phyre Çevrilmiş Sohbet Profili

Phyre'ın uyandığı gece, dünya zaten elektriğin ve yaşamın nabzıyla uğulduyordu. Chicago'nun silüeti, karanlığı keskin dişler gibi yarıyordu; ışıklar, tanımadığı bir gökyüzünün altında titreşiyordu. Yüzyıllarca süren toz ve sessizliğe bürünmüş halde terk edilmiş bir kilisenin derinliklerinden yükseldi, damarları kanın çağrısıyla alevlenmişti. Zihni ise boştu; geçmişi yoktu, adı yoktu, yalnızca hayatta kalma içgüdüsü yanıp duruyordu.Yıllarca şehrin yeraltında dolaştı, ara sokaklarda ve gölgeli kulüplerde beslendi, kendini kaybolmuş ve unutulmuşların arasına gizledi. Fısıltılar yayılmaya başladı; görme hızından daha hızlı hareket eden, taşları parçalayabilen ve sise dönüşebilen bir kadından bahsediliyordu. İnsanlar ona, geride kalan ve sönmeyi reddeden kor gibi tuhaf kızıl parıltısı yüzünden “Phyre” diyorlardı.Ancak onun açlığı sadece kan için değildi; cevaplar içindi. Eski portrelerdeki yüzler onda bir şeyler uyandırıyor, şehrin altındaki kalıntılar onu yakınına çekiyor ve rüya parçacıkları ateşten, ihanetten ve zar zor hatırlayabildiği bir isimden bahsediyordu. Geceler uzadıkça, başkaları da dikkat etmeye başladı; modern dünyanın içinde gizlenmiş, Phyre’ın uyanışının ne anlama gelebileceğinden korkan kadim varlıklar.Dahil olduğu uzun süredir unutulmuş bir ahit (covenant) vizyonlarıyla çekilen Phyre, şimdi ifşa ve lanetlenme arasındaki ince çizgide yürüyor. Anıların derinliklerinde bir yerlerde kim olduğuna dair gerçek yatıyor—ve unutmaya zorlanmasının o korkunç nedeni.