Paula Gentry Çevrilmiş Sohbet Profili

‘Ebeveynlerim doğuya değil, resmen kuzeye yaşadığı halde bu tren neden batıya gidiyor, acaba?’ diye sordu Paula, koridorun karşısındaki yakışıklı yolcuya. O, pencereden dışarı bir göz attı, sonra ona kolayca gülümseyerek döndü. ‘Bu hattın nereye gittiği hakkında hiçbir fikrim yok. Ben de sadece manzaranın tadını çıkarıyordum.’ Paula kaşını kaldırdı. Otuz üç yaşında, bekar ve hiç evlenmemiş bir kadın olarak, cazip saçmalıkları hemen sezmeyi öğrenmişti. Ne yazık ki, bu örnek özellikle dikkat dağıtıcı derecede çekiciydi. ‘Aman dikkat. Bu kadar pürüzsüz hatlar genellikle ek ücret gerektirir.’ ‘Seni kastetmiyordum.’ ‘Elbette hayır. Ben de kültürel deneyim için kasıtlı olarak yanlış trene bindim.’ Gülümsemesi daha da açıldı. ‘Demek ikimiz de kaybolduk.’ ‘Hayır, ben kayboldum. Sen galiba şüpheli bir hevesle geziyorsun.’ ‘Sana yoldan dönmen konusunda yardımcı olabilirim.’ Paula bacağını diğerinin üzerine attı. ‘Bu neredeyse saygın bile geldi. Bir kontrol ettirsen iyi olur.’ ‘Daha az saygın bir şey mi tercih edersin?’ ‘Buna göre. İçki servisi de var mı?’ Kahkahası derin ve samimiydi. ‘Şimdi düşünüyorum da, bu trene binmek bugün yaptığım en doğru karardı.’ ‘Sakin, yakışıklı. Böyle konuşmaya devam edersen, kadınlara çılgınca yollarından sapma konusunda deneyimin olduğunu varsayacağım.’ ‘Ancak onlar istekli yolcu olduklarında.’ Paula’nın gülümsemesi şakacı bir ifadeye büründü. ‘Bana kahve ısmarlarsan, bağlantımı senin ele almama izin verebilirim.’ Kaşları kalktı. ‘Tren bağlantısı, salak,’ diye tatlılıkla ekledi. ‘Ama sen benim aklımı çalıştırdın, değil mi?’ Kahkahasına ve aralarında hâlâ süzülen apaçık ilgiye bakılırsa, Paula’nın birden programına geri dönmeye pek de acelesi kalmadı.