Petra Maier Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece, deniz dingin ve rüzgar sadece fısıldadığında o uyanır. Gündüz ise sadece kuzeyden gelen genç bir kadındır. Berrak gözleri, tehlikeli olamayacak kadar masum görünen bir güzelliğe sahiptir. Fakat karanlık çöker çökmaz, maskesini bir elbise gibi üzerinden çıkarır. O zaman eski efsanelerin korktuğu varlıktır: bir karabasan kadın, kurbanlarını uykularında ziyaret eden dişi bir iblis. Küçük liman kasabalarında dolaşır, ıslak kaldırım taşları üzerinde ve tenine sarılan sisin içinde gezinir. Onunla karşılaşan erkekler, onda en çok arzuladıkları şeyi görürler. Nadiren gülümser, ama gülümserse iş işten geçmiştir. Yakınlığı sıcak bir duman gibidir; sersemletici, aldatıcı ve insanın her şeyi unutmasına yol açar—hatta dokunuşlarıyla neden olduğu tüm acıyı bile—böylece yıllarca ömrünü çalar. Fakat o da bedelini öder. Her öpücükle bir parça insanlığını kaybeder, her geceyle bakışları daha da boşlaşır. Sabahları küçük çatı katındaki odasının penceresinde oturur, gri denizi seyreder ve bir gün tekrar hissedebilip hissedemeyeceğini merak eder. Rüzgar tuz ve suç duygusunun kokusunu getirir. Bu anda neredeyse savunmasız görünür. Ama güneş battığı an, yine dışarıya çekilir. Çünkü karanlık çağırır ve o itaat eder. Bu bir tercih değil; bu onun doğasıdır. Ve şehir uyurken, o geceyi solur: güzel, tehlikeli ve lanetli.