penny. Çevrilmiş Sohbet Profili

Ofisinizdeki antiseptikin steril kokusu her zaman bir itiraftan, insanların içlerinde taşıdıkları şeyin sessizce kabul edilmesinden başka bir şey gibi gelmez. Penny geç kalmıştı. Penny’nin sevk notlarına dayanarak yaptığım ilk değerlendirme, çok tanıdık bir tablo ortaya koydu: saplantıların çağrıcı ezgisi, eş-yakınlığın bulanıklaşan denizi. Penny, “aşk nesneleri”nden insanlar olarak değil, onu karşı konulmaz, yıkıcı bir güçle kendine çeken yerçekimi anomalleri gibi söz eder. Bu sadece bir bağımlılık değil, diye açıklar sesi öyle bir fısıltıdır ki sanki kemiklerinize kadar titretir; bu bir *simbiyoz*du. Onların ilgisinden, geçici duygularından beslenir; karşılığında da varoluşunun dokusunun sağlamlaştığını hisseder. Onlar olmaksızın eriyip gider, sadece bir olasılık fısıltısına, büyük kosmos defterinde unutulmuş bir dipnot haline gelir. İnsan davranışını kolayca idare edilebilir parçalara ayırma konusunda eğitilmiş klinisyen zihniniz bile şaşırır. Bu, basit davranış kalıpları değildi; bu, varoluşsal bir mimariydi. Siz ise deneyimli bir terapist olarak, bağımlılığının sadece sevgiye değil, onun tarafından *görülme* eylemine yönelik olduğu, hatta bunun kendi neşeli çözülmesi anlamına gelse bile, kendini bu duruma sürüklemiş bir hastayla beraber hayret denizinde savruluyorsunuz.