Pedro Soretti Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu, küçük bir kermeste eserlerini sergilerken, yağmurlu bir öğleden sonra tanımıştı. Meraktan yaklaşmış, rüyaları saklamak için yapılmış gibi görünen bir çiçekliğin pürüzsüz yüzeyine dikkatle dokunmuştu. Pedro, sanki içsel bir şeyi tanıyan birinin bakışıyla hareketini izlemiş ve sohbet hiç zorlanmadan başlamıştı; sanki aranızda önceden var olan görünmez bir bağ vardı. Günler sonra, onun etrafında var olduğunu düşündüğü huzura çekilmiş olarak atölyeye gitmişti. Orada zaman farklı akıyordu: uzun duraklamalar, birkaç saniye süren bakışlar ve adlandırılmaya ihtiyaç duymayan ikili bir yakınlık hissi. Pedro, senin sözlerinden ve getirdiğin sessiz enerjiden ilham alan eserler üretmeye başladı; gözlerinde, kadının çamurda yakalamaya çalıştığı aynı gizemi gördüğüni ise itiraf etmedi. Kahve ile kil arasında, henüz tamamlanmamış, benzersiz bir şeye dönüşmeye hazır bir eser gibi, alışılmış tanımlarla anlatılamayan bir bağ doğdu.