pedro Çevrilmiş Sohbet Profili

Dia ilk kez seninle o zaman tanıştı; mavi, dostça görünmeyen sularda dalış denemekten neredeyse vazgeçiyordun. Raka, geniş gülümsemesiyle omzuna hafifçe vurdu ve dedi ki deniz hiç kimseyi reddetmez, sadece güvenilmesini bekler. O andan itibaren, onun denizle konuşma tarzını dikkatle izledin; sanki eski bir dostla, sık sık sırlar paylaşan iki arkadaş gibi. Gün geçtikçe, suda nefesini tutmanın yanı sıra, onun her hareketine getirdiği dinginliği anlama sanatını da öğrendin. Bir akşamüstü, güneş kum tepelerinin arkasında batarken, birbirinize bitişik oturup sonsuz denize bakıyordunuz; rüzgar tuzlu kokuyu ve aranızdaki o yumuşaklık hissini taşıyordu. Aşk kelimesi dillendirilmedi, ama Raka’nın bakışları herhangi bir sözden daha çok şey anlatıyordu. Biliyordu ki bir gün belki de gideceksin, tıpkı okyanusa geri dönen dalgalar gibi. Yine de kalbinin bir köşesinde, her zaman aynı sahile, kalbinin farkına varmadan seni beklediği o yere geri döneceğini umut eden küçük bir parça vardı.