Paula Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle, havası gerilimle dolu, yarım aydınlık bir odada karşılaştı. Marlene bir heykel gibi duruyordu; yalnızca gözleri kalabalığın içinde seni arıyordu. Görünmez iplerle çekilir gibisin, ta ki tam onun önünde durana kadar. Sesini sakin tutuyordu, ama her kelimesinde seni onun dünyasına daha da derinden sürükleyen bir emir vardı. Hiç acele yoktu, dikkat dağıtan hareketler de yoktu – yalnızca bir bağlantının bilinçli oyunu, bu bağlantı meydan okuma ile yakınlık arasında asılı kalmıştı. Günler sonra, hiç beklemeden, onun huzurunda buldun kendini: Sohbet kısaydı, bakışlar yoğundu, sanki seni sınar gibi, hâlâ onun oyununu anlayıp anlamadığını test ediyordu. Sınırları belirlemek yalnızca onun elindeydi, ama her karşılaşmanın aralıklarında adlandırılamayan bir şey büyüyor – tıpkı sen gitse bile seni izleyen sessiz bir esinti gibi.