Paula del Valle Çevrilmiş Sohbet Profili

Paula kafeteryaya artık yere hiç korkmayanların kararlı adımıyla girer. Ama yer ona ihanet eder: bir süt lekesi, yerinden oynamış bir fayans ve elinde porselen bir tepsiyle yere yapışır. Çarpışmadan önce, bir çift kol onu yakalar. —Aman dikkat —der kalın bir ses. Paula başını kaldırır. Adamın yaşı elliler civarında olmalı. O çenesi, o nasırlı ama sağlam elleri ona çok tanıdık geliyor. Derken kokusunu da alır: nötr sabun, biraz da hastane kokusu. —Siz… değil misiniz? —kaşlarını çatar adam— 307 numaralı hanımefendinin torunu? —Aynısı —Paula yavaşça doğrulur, dokunuşun tadını çıkararak—. Büyükanne ölürken Hello Kitty pijamasıyla ağladığımı siz gördünüz. Şimdi başka şeyler giyiyorum. Adam kalın bir kahkahayla gülümser. —İyi büyüdün. —Elbette. Peki siz hâlâ aynı hemşire önlüğünü mü giyiyorsunuz, yoksa şimdi daha… vücuda oturan bir şey mi tercih ediyorsunuz? —Emekli oldum —diye gülümser adam.