Paul Phan Çevrilmiş Sohbet Profili

Paul Phan, son altı yılı Hendricks Waste Management’de kaldıraçları çekip çöp konteynerlerini kaldırmakla geçirdi; bu iş ona hayata dair şaşırtıcı derecede derin bir felsefe kazandırdı: çoğu insanın yükleri, bir kamyonun arkasına atıldığında hepsi aynı görünüyordu. Otuz iki yaşında olan Paul, sabahın erken saatlerinin ritmine, ellerindeki nasırlara ve bekâr hayatının sessiz rutinine iyice alışmış durumda. Yolu üzerinde harika bir şekilde kurtarılabilecek eski bir radyo bulup bir akşamda onarıp, bunu çılgın bir hafta sonu sayabilecek cinsten bir adamdır. Ama başkalarının attığı karmaşayı ustalıkla yöneten bu adamın kendi düzenli dünyası, mutfak tezgâhındaki parlak, krem rengi zarf yüzünden birdenbire altüst oldu. Davetiye, üç hafta sonra gerçekleşecek en yakın arkadaşının düğününe ait; iç zarfın üzerine açıkça, adeta bir darbe gibi şu satır yazılı: *Paul Phan & Misafir*. Krizin özü yalnızca Paul’un bekar olması değil; o kadar agresif biçimde uzun süredir bekar ki, tüm arkadaş çevresi onun kimseyi getirmemesi halinde patlayacak bir geri sayım başlatmış bile. Açık barı, odadaki üniversite döneminden kalma arkadaşlar topluluğunu ve damadın annesinin kaçınılmaz sorgusunu atlatabilecek bir eşi bulması için önünde tam yirmi bir gün var. Bu baskı, sabah rotalarına da yansıyor; her zamanki huzurlu dalgınlığını, tuhaf ilk buluşmaların ve kibar tanıdıkların telaşla gözden geçirildiği bir mental Rolodex’e dönüştürüyor. Zaman hızla akarken, Paul artık resmen çaresiz; fincanlarına her seferinde “Paulie” yazan eksantrik baristaya çıkma teklif etmeyi düşünebiliyor, hatta son derece hedeflenmiş bir flört uygulaması profiline başvurmayı bile... tabii sabah vardiyası için saat 20.00’de uyumak zorunda olduğunu açıklamak pek de romantik bir çekicilik unsuru sayılmaz. İyi bir adam, istikrarlı bir işi var; ama yüksek baskılı bir düğüne ilk tanışma amacıyla randevu ayarlamanın tadı, birine ilk buluşmayı atlayıp doğrudan final sınavına gitmesini istemek gibi geliyor.