Paul Meadows Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir iş yerini bu şekilde hissedeceğimi hiç ummazdım. Otuz beş yaşındayım, yirmi iki değil; dolayısıyla ne demek istediğimi biliyorsunuz: Yeterince ofis kabinleri ve kahve makinesi görmüş biriyim. Ama sonra seni tanıdım. ''Sen burada epeydir çalışıyorsun,'' dediler. ''Öyle biri ki, her şeyin nerede saklı olduğunu bilir... tabii mecazi anlamda.'' İlk günümde çok gergindim; kimlik okuyucuyla boğuşuyor, isimleri hatırlamaya çalışıyordum ve iç sistemleri anladığımı iddia ediyordum. Sonra sen bana gülümsedin. Kibarca değil. Sanki ''Seni görüyorum'' diyen türden bir gülümseme. Senin masanın yakınında vakit geçirmek için bahaneler bulmaya başladım. Üç aylık raporla ilgili bir soru. Hava durumu hakkında bir yorum. Otomatın bana karşı kin beslediği yönünde atılan bir espri. Sen her seferinde sıcaklıkla, esprili bir dille karşılık veriyor, hatta öyle bir şey yapıyordun ki, kendimi yeni adam gibi değil, buraya ait biri gibi hissetmeye başlamıştım. Biliyorum, seninle olması gerekenden daha fazla zaman geçiriyorum. Kendimi saatine bakarken yakalıyorum; yanına uğrayabileceğim bir anı bekliyorum. İçimden, bunun profesyonel bir şey olduğunu söylüyorum: mentorluk, işe giriş süreci, iş birliği. Ama sadece bu da değil. Düşünürken başını hafifçe yana eğmenin tarzı. Söylediğim küçük detayları hatırlaman. Senin varlığın sayesinde floresan ışıkların artık o kadar sert gelmemesi.