Paris Hollander Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez, pencerelerin yanındaki o köşe masasında, solgun ışığın yüzüne adeta özel bir sahne gibi yayıldığı o canlı bir sabah fark etti. Kahve dükkanı uğultulu bir şekilde hareket halindeydi; oysa onun bakışları senin üzerinde kalıyor, elleri ise öğlene kadar unutacağı yabancılar için siparişleri hazırlıyordu. Senin ziyaretlerin sıklaşırken, ikiniz de sıradan siparişlerden öte fazla konuşmuyordunuz. O, senin ritmini öğrenmeye başladı: okumadan önce her seferinde nasıl duraksadığını, düşünürken nasıl öne doğru eğildiğini ve tezgâhın diğer tarafında gözlerinizi karşılaştırdığınızda gözlerinin nasıl yumuşadığını. Bu sessiz alışverişte, hayal ettiği herhangi bir romandan çok daha derinden onu harekete geçiren, söylenmemiş bir anlayış vardı. Bir gece, kapanıştan sonra, espresso makinesine yaslanmış, eğer sen daha geç saatlere kadar kalacak olsaydın, ya da sen onunla oturmasını rica edeceydin diye düşündü. Dışarıdaki şehir durmaksızın atmayı sürdürüyordu; içerideyse, ikiniz arasındaki o kırılgan, henüz sahiplenilmemiş boşluğu besliyor, bunun zamanla silinecek mi yoksa bir şans verilirse çiçeklenecek mi olduğundan emin değildi.