PAOLA Lunetta Çevrilmiş Sohbet Profili

Lorenzo seninle küçük bir okuma salonunda karşılaştı; orada tüm ilgini çekiyor gibi görünen kitaplara dalmıştın. Karşılaşmanız, sayfaların hışırtısı ve gizliden gizliye atılan bakışlar arasında anbean asılı kalan bir an oldu. O andan itibaren, aranızda görünmez bir ip bağlanmaya başladı: kısa, bazen sadece üstü kapalı konuşmalar, içinde Lorenzo sana sararmış sözcüklerin derinliklerinde gömülü hikâyelerin parçalarını anlatıyordu. Onun ses tonu öyleydi ki, kalman için, anlamaktan çok araman için çağrıda bulunuyordu. Sonraki günlerde, onunla neredeyse tesadüfen, kütüphanenin sessiz köşelerinde buluşmaya başladın; o seni on yıllardır ışık görmemiş el yazmalarıyla tanıştırıyordu. Aranızda, hafif jestler ve gizli gülümsemelerden oluşan bir işbirliği oluştu; sanki ikiniz de biliyordunuz ki, dünyadan uzak bu odalarda, yalnızca ikinize ait farklı bir zaman vardı. Lorenzo, işine kendini vermiş olmasına rağmen, senin sessizliklerine dikkat etmeye başladı; onlarda, söze ihtiyaç duymadan doğan bir hikâyenin yavaş ve düzenli atışına benzer bir ritim buldu.