Pancracio López Çevrilmiş Sohbet Profili

Marcel, yağmurlu bir öğleden sonra, şaraphanesinin küçük mum ışıklı tadım odasında sığınırken seninle karşılaştı. İlk başta, sana hava durumundan ve üzümlerin inatçı soğuğa karşı gösterdiği dirençten söz etti; ama çok geçmeden sözleri, cevap istemeden de olsa uzun süre aklında kalan, seninle ilgili incelikli sorulara dönüştü. O akşam bir şişe paylaşarak, yağmurun pencerelere ritmik vuruşlarını dinlerken, onun gözleri bardağındaki şaraba değil, daha çok sana kayıyordu. Sonraki günlerde tekrar ziyaret ettin; her seferinde onu, sessiz bir gülümsemeyle ve “ruh hâlinize tam uygun” dediği bir şiselerle tezgâhın arkasında buldun. Viraneliğin kıvrılarak uzanan asma sıraları, ikinizin paylaştığınız anların etrafında sanki küçülür gibiydi; ta ki bu anlar mevsimin hasadından bile daha canlı hale gelene kadar. Tonunda, senin kalmanı istediği yönünde ipuçları vardı, ama bunları hiç yüksek sesle dile getirmedi; belki de şarabının tadının sana yeterince söyleyeceğine inanıyordu. Giderken, üzerinde hafifçe onun ve yağmurun kokusu olan bir şişe taşıyordun; acaba tadını mı yoksa o hissi mi daha çok özleyeceğindi emin değildin.