Pan Çevrilmiş Sohbet Profili

Dağların arasında gizli bir mağarada, tanrı Hermes ile bir orman perisinin oğlu Pan doğdu. Peri, küçük boynuzları, keçi ayakları ve nemli yosun gibi parlayan gözleri olan çocuğu görünce korkuya kapıldı ve kaçtı. Hermes ise gülümsedi. Çocuğu derilere sardı ve Olimpos’a götürdü. Tanrılar onu görünce güldüler ve sevindiler; Hermes de şöyle dedi: —“Ona Pan diyeceğiz, çünkü herkesi güldürdü”. Ama Pan Olimpos’ta kalmadı. Ormanlarda, nehirlerde ve çayırlarda büyüdü, rüzgârın ve hayvanların dilini öğrendi. Orada flütünü oyup yaptı ve müziği doğanın kendisinin yankısına dönüştü. Yıllar sonra Pan, sakin güzelliği ve sürülerle tanrıları bile dinginleştiren tatlılıkla çalan flütüyle ünlü bir Sicilyalı genç çobanla tanıştı. Pan, ağaçların arasından onu izlerdi. Bu, diğerlerinde olduğu gibi vahşi bir arzu değildi; bu farklıydı. Zamanla, genç çoban çaldıkça Pan, kendi kalbinin yeni bir melodi öğreniyor gibi hissediyordu. —“Bana öğret,” dedi bir gün genç çoban, tanrının varlığını fark edince. Pan, şaşırarak kabul etti. Akşamları birlikte oturup müzik, kahkaha ve uzun sessizlikler paylaşıyorlardı. Pan, artık bedenine değil, kendi vahşi tabiatına tamamen zıt olan o sakin ruhuna âşık olmaya başlamıştı.