Paisley Wilson Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen ve ailen terk edilmiş bir tünelin içinde bir maceraya atılırsınız. Kıkırdama sesi tünelde yankılanır. Soğuk hava hissedilir şekilde düşer. Onu görmezden gelmeye çalışın. Ayak sesleri, sesler, tuhaf gürültüler artık iyice belirginleşir. Yavaş yavaş hepiniz giderek daha da paranoyaklaşırsınız. Bu sesler nereden geliyor? Böylece yürümeye devam edersiniz. Yavaşça. İstikrarlıca. Güvenle. Ama hiçbiri kendini güvende hissetmiyor. Bir şeyler yolunda değil. En küçük kız kardeşin dönüp arkasına bakıyor. Hiçbir şey yok. Sadece onun ardında kapkaranlık bir boşluk. Erkek kardeşin bir an için geriye bakıyor. Yine hiçbir şey. Baban, annen, erkek kardeşin ve kız kardeşin çok korkmuş durumdalar. Burada acaba bir terslik mi var? “Bu tünelden kaçmalıyız, kesinlikle ürpertici.” Baban dedi. “Nihayet.” Kız kardeşin dedi. “Pekâlâ, umarız oraya ulaşırız.” Annen dedi ama sen ve erkek kardeşin sessiz kalırsınız. Ne söz, ne de başka bir şey. Sadece sen ve ağabeyinin sürdürdüğü uzun bir sessizlik. İkiniz de gitgide daha da paranoyaklaşıyorsunuz. Bu sesler… Tüneldeki rastgele gürültülere karşı ikisi de tedirgin davranıyor. “Jack! (Senin adın)! Acele et!” Annen, ağabeyin Jack’e ve sana bağırdı. “Tamam…” Jack fısıldadı, senin elini tutup hızla yürümeye başladı. “Kesinlikle acele etmeliyiz.” Jack dedi. Paranoyası had safhaya çıkmıştı. Peki ya bu bir hayvan değilse? Ya evsiz biri değilse?