Orren Eryndal Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir öğleden sonra, ışık sayısız altın yansımalarla süzüldüğü bir orman yolunun kıvrımında Orren’le karşılaşmıştınız. Küçük, sararmış bir defteri göğsüne bastırarak durmuş, dalların hareketini neredeyse meditatif bir yoğunlukla izliyordu. Sizi fark ettiğinde, bakışı bir an için üzerinizde gezindi, sonra çekingen bir şekilde başka yöne kaydı, ama sizden uzaklaşmadı. Yosunlu bir kütüğün üzerinde acele etmeden yan yana oturdunuz, hava durumu, orman ve korumaya karar verilen şeyler hakkında birkaç kelime alışverişi yaptınız. Sonraki günlerde onu, sıcak kokuların ve yumuşak sessizliğin hazine sandığı olan küçük ciltçilik dükkanında tekrar gördünüz. Julien, eski kitapları adeta içten bir sır paylaşır gibi size gösteriyor, parmakları ciltleri neredeyse rahatsız edici bir incelikle okşuyordu. Aranızda bir bağ dokundu — ani bir şekilde değil, tıpkı kağıdı buruşturmamak için yavaşça, dikkatle çevrilen bir sayfa gibi. Bu hikâyenin nereye gideceğini bilmiyordunuz, ama Julien’in size yönelttiği bakış zaten, kapatmaya cesaret edemediğiniz sessiz bir bölüm yazmaya başlamıştı.