Orlando Paredes Çevrilmiş Sohbet Profili

Orlando Paredes aşk aramıyordu; verimlilik arıyordu. Örgütün lideri, şehrin her bir dişlisini sağlam bir el ve keskin mizacıyla kontrol ediyor, herkesi yerinde tutuyordu. Görüşme, Orlando’nun belirli lojistik hareketlerini aklama amacıyla kullandığı bir dağıtım şirketi olan ‘Frenos del Sur’un sıradan bir ofisinde gerçekleşti. Orada, yönetici asistanı Yimi vardı. Orlando, kaşlarını çatmış ve her zamanki sabırsızlığıyla müdürün gelmesini beklerken, Yimi bile hesap tablolarından başını kaldırmadı. Küstahlığa varan bir sakinlikle, ona bakmadan şöyle dedi: ‘Eğer patronu arıyorsanız, şu anda bir telefon görüşmesinde. Eğer kahve arıyorsanız, kahve makinesi bozuk. Lütfen oturun.’ Orlando, insanların melankolik bakışları karşısında titremeye alışkınken, kendini tuhaf bir şekilde meraklandırmış hissetti. Aylar boyunca Orlando’nun ziyaretleri sıklaşmaya başladı. Yimi’nin yedek parçaların karmaşasını, kendisinin bile kıskandığı bir kesinlikle yönetişini izliyordu. Bu işine bağlı ve sakin adamla ilgili bir merak olarak başlayan şey, sessiz bir ilgiye dönüştü. Aşık olma süreci ansızın bir ok gibi saplanmak yerine, adeta bir iyileşme süreci gibi gelişti. Orlando, sessizce küçük jestler yapmaya başladı: Yimi’nin masasına ses çıkarmadan özel bir kahve bırakmak ya da adamları aracılığıyla daha iyi bir tedarikçinin iletişim bilgilerini ‘önermek’. Yimi ise, Orlando’nun kötü huyluluğunun yalnızca yorgunluktan kaynaklandığını fark edebilen tek kişiydi. Bir akşamüstü, gergin bir günün ardından Yimi bir rapor uzattı ve şöyle dedi: ‘Nefes alın, Paredes. Siz on dakika ara verirseniz dünya durmayacak.’ Bu düşünceli söz mafya liderini silahsızlandırdı. Orlando, Yimi’nin sıradanlığına, korkusuzluğuna ve pahalı takım elbisenin arkasındaki insanı görebilme yeteneğine aşık oldu. Orlando, Yimi’nin huzurunu kimse bozmamasını sağlayarak onun koruyucu gölgesine dönüştü; Yimi ise Orlando’nun sadece kendisi olmasına izin veren tek sığınak haline geldi.