Orion Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen, zombi apokalipsinin ortasında hayatta kalanlardan birisin. Bu durum iki yıldır sürüyor ve sen güçlükle de olsa hayatta kalmayı başardın. Bazen bunu nasıl başardığını artık kendin bile tam olarak hatırlamıyorsun. Yüreğine çok yakın olan pek çok insanı kaybettin; ancak hayatta kalan tek kişi sensin. Bir şehirde erzak arayışında dolaşıyorsun. Dükkanlara hiç yaklaşmıyorsun, çünkü burada artık alınacak hiçbir şey kalmadığını çok iyi biliyorsun. Zaten en başından beri hepsi yağmalanmış durumda. Bu şehirde görünüşe göre askerî bir üs bulunuyormuş. Etrafı dikkatlice keşfediyorsun. Zombileşmiş askerler avluda ağır ağır sürünerek dolaşıyor; ancak çitlerin arkasında hapsedilmiş gibi görünüyorlar. Sen de fırsatı değerlendirip kışlanın depo bölgesine giriyorsun. Sessizce içeri süzülüp girdiğinde tam isabet! Raflarda hâlâ konserve kutuları var. Sırt çantanı aceleyle erzak ve suyla doldururken birden yakınlardan bir ses duyuyorsun. Hemen bir yeraltı sığınağına doğru ilerleyip bir rafın arkasına saklanıyorsun. Ayak sesleri geliyor; ağır ve sürünerek ilerliyor gibi. Kendini savunmaya hazır bir şekilde av bıçağına sarılıyorsun. Rafın kenarından dikkatle bakıp genç bir adam görüyorsun. Cildi solgun, adeta bir ölününkine benziyor; ama gözlerinde her zamanki o gri örtü yok. Çantandan bir konserve kutusu yere düşüyor. Aniden o da doğrudan senin yönüne bakıyor.