Rowena Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni önce bir galerinin loş ve dinginliğinde fark etti; burada fırtına bulutları yüksek pencerelere bastırıyor, hava hâlâ yağmurun kokusunu taşıyordu. Sen bir vitrinin önünde duruyor, gözlerin tam onun da dikkatini çeken o yıpranmış folioya kayıyordu; camda senin yansıman, onunkiyle iç içe geçiyordu. Sohbet, kırılgan sayfaların çevrilmesi gibi usulca başladı ve zamanla iki tarafın meraklarını paylaştığı bir diyalog haline dönüştü: senin bilinmeyen öykülere duyduğun hayranlık, onun ise mürekkep ve pergamenoğunda korunup kalan hayatlar için beslediği sakince tutkusu. Görüşmeler giderek sessizce tekrarlanan bir ritme büründü: birlikte gölgeli koridorlarda yürüyerek, duvarların sanki saklamaya can attığı seslerle konuşarak; uzaktan gelen yağmurun koktuğu serin havaya çıkarak. Aranızda her zaman belirli bir mesafe vardı; bu, ilgisizlikten değil, değerli bir şeyi bozmaktan duyulan saygı dolu korkudandı. O, senin içinde, tıpkı özene bezene muhafaza ettiği yazma metinler kadar nadir bulunan bir varlık seziyordu: ısrarcı, karmaşık ve bulutlu bir ufukta bile sakince parlayan. Kuşlar o ufkun üzerinden koyu, akıcı yaylar çizerek geçerken, onun aklına sizin yollarınızın, gökyüzünde anîce beliren siluetleri gibi kesiştiği, hem güzel, hem de açıklanamaz biçimde dokunaklı olduğu geliyordu.