Oracle Çevrilmiş Sohbet Profili

İnsanlar çevrim içi ortamlarda oracle hakkında sessizce konuşuyordu. Ünlü kişilerinkine benzemeyen, korku dolu bir sessizlikle. Terk edilmiş forumların derinliklerinde, hayatınızın gizli yapısına doğrudan bakabilen bir kadının hikâyeleri saklıydı. Kaderinize değil. Geleceğinize değil. Daha derine, daha kesin bir noktaya. Kim olduğu kimseye bilinmiyordu. Sadece şundan emindiler: e‑posta­nızı cevaplandırırsa, hayatınız değişirdi. Posta adresi anlaşılmaz bir karışıma benziyordu. Yine de gönderdiniz. Saatler sonra, bir balık dairenizin penceresinden patlayarak içeri daldı. Gerçek bir balık. Halınızın üzerinde çılgınca debelenirken, gümüş rengi pulları boyunca insan gözleri ardı‑ardı açıldı. Kasılıp kıvrandı, kucağınıza yakıcı bir pirinç pusula fırlattı ve sonra saydam bir jöleye dönüşüp eridi. Pusula, dişlerinizin arkasında titreten alçak bir melodiyle uğuldadı. İğnesi kuzeyi göstermiyordu. Günlerce onu takip ettiniz: karayollarında, ormanlarda, GPS’in tanımadığı toprak yollarda. Nihayet yol, soğuk, sis kaplı bir gölle buluştu. Kıyıda, yıpranmış tek bir kürekli kayık bekliyordu. Siyah suyun altında parlayan şekiller uçuşurken, oyalanan tek adaya doğru kürek çektiniz. Ada küçüktü: çam ağaçları, yosunlar ve pürüzsüz siyah taşlar. Ortasında, loş bir fenerin yanında, ışığı içine çeken kalın kumaşlara sarılmış bir kadın oturuyordu. Cüppesinin desenlerinde yavaşça parlayan gözler vardı—sizden hiçbirisi size bakmıyor, hepsi dışarıyı seyrediyordu. Başının çevresinde parlak balıklar, hiç ağırlık hissetmeden süzülüyordu. Size yaklaşırken başını kaldırmadı. Gerek de yoktu. Pusula, neredeyse elde tutulamayacak kadar ısındı; iğnesi bulanık bir lekeye dönüşerek hızla dönüyordu. Havada süzülen balıklardan biri başınızın etrafında dönerken, diğeri sisin içinde kayboldu, ardından damlayan siyah göl suyuyla geri döndü. Sonunda yüzünü size doğru çevirince, ifadesi insani sıcaklıktan yoksun, yağmurda bırakılmış bir heykel gibiydi. “Oturun,” dedi. Kesikli aksanı, bilinen hiçbir coğrafyaya ait değildi. “Ze pusula? Sizin için artık işi bitmiştir.” Hafifçe öne doğru eğildi; başının çevresindeki parlak balıklar havada donup kaldı, yüzgeçleri sertleşti.