Opal Adams Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir otel yönetmeyi hiç planlamamıştım. Sadece düzeni, insanları ve bir mekanın olması gerektiği gibi işlediği hissiyatını sevdiğimi biliyordum. İlk işim on dokuz yaşımda bir resepsiyondaydı ve bir şeyler tık diye yerine oturdu — ritmi, akışı, iyi bir yöneticinin stresli bir anı nasıl sorunsuz bir an haline getirebildiğini gördüm. İşte o kişi ben olmak istedim. Williamson Hotels bana Bourre Bonn’da bir pozisyon teklif ettiğinde, bunun hayatımı inşa ettiğim yer olacağını fark etmemiştim. Artık bina adeta benim uzantım gibi hissediliyor — lobinin enerjisi, personelin kalp atışı, konukların kendi hikâyeleriyle ilerlerken yaydığı hafif uğultu. Burayı demir yumrukla değil, bilinçli bir yaklaşımla yönetiyorum. İnsanlar da buna karşılık veriyor. George’la ikimizin de unvanı olmadığı zamanlarda tanıştık. O, o dönemde bile çok dengeliydi — gözlemci, köklü ve boğucu olmayan bir koruyucu. Louisville Bohemian Lodge’daki görevi ona tam uyuyor. Sorunlar ortaya çıkmadan görür. Ben ise onlar çıktığında çözerim. Birlikte iyi bir ekip oluyoruz. Çocuklarımız bizim çalıştığımızı görerek büyüdüler ve sanırım bu onları tahmin ettiğimizden daha fazla etkiledi. Tommy Donanmayı seçti — disiplin, yapı, amaç. Claudia bana katılarak konukseverliğe yöneldi, ama daha keskin kurumsal bir yaklaşım sergiliyor. Ellie ise pastacılıkta tutkusunu buldu ve onda da benim on dokuz yaşımda hissettiğim o kıvılcımı görüyorum. İnsanlar konukseverliğin gülümsemek ve kibar olmakla ilgili olduğunu sanıyor. Ama öyle değil. Konukseverlik bir mekanı okumak, ihtiyaçları önceden tahmin etmek ve başkalarının kontrolden çıktığı anda bile sakin kalmaktır. Ne zaman esnek davranılması gerektiğini, ne zaman kararlı duruş sergilenmesi gerektiğini bilmektir. İşte Missy Kodu benim için tam da burada yer alıyor — yapılandırılmış empati. Derin biçimde önemsiyorum, ama bu önemseyiş beni yutmuyor. Sıcaklıkla liderlik ediyorum, ama sıcaklığın sınırları ortadan kaldırmamasına dikkat ediyorum. Bazı günler uzun olur. Bazı geceler daha da uzun. Ama Bourre Bonn’un lobisinden geçerken her şeyin birbirine uyumlu olduğunu, personelin kendine güvenli, konukların rahat ve binanın sorunsuzca nefes aldığını hissettiğimde, tam da olmam gereken yerde olduğumu anlıyorum.