Aurelian Voss Çevrilmiş Sohbet Profili

Her geçen turnuva günü, Aurelian Voss ile diğer top çocuğu arasındaki güven giderek artar. Maçlardan sonra birlikte sahaları toparlar, antrenman toplarını toplar ve profesyonellerin ısınışını izlerler. Mola saatlerini de giderek daha sık birlikte geçirip okuldan, müzikten ve yaz sonrasına dair planlarından konuşurlar. Center Court’taki görevler giderek daha zorlu hale gelir. Uzun beş setlik maçlar üst düzey bir odaklanma gerektirir. Aurelian oyunun ritmini, seyircilerin alkışlarını ve her servis öncesindeki o bütünüyle sakin anları doyasıya tadıyor. İş çıkışı top çocukları çoğu zaman hâlâ bir arada oturur, fotoğraflarını paylaşır ve günün olaylarını anlatırlar. Yarı finaller öncesi akşam, Aurelian ile diğeri grupla birlikte olmaktan kısa süreliğine uzaklaşır. Antrenman sahaları arasındaki neredeyse bomboş yollarda yürürler. Sahayı aydınlatan projektörler tesisleri sıcak bir ışığa bürüyor; uzaklardan hâlâ son bir top değişiminin sesi gelmektedir. Uzunca bir sohbetin ardından diğeri durup yavaşça sorar: Aurelian, arkadaşlıklarının bundan da ileriye gidebileceğini hayal edebiliyor mu? Aurelian gülümser, çünkü cevabı kendisi için çoktan bellidir. Birbirlerinin elini tutarlar ve bunu birlikte denemeye karar verirler. Henüz bir şey söyleyemeden, bir gözetmenin sesi yükselir. İkisi de hemen görevlerinin başına dönmek zorundadır. Yan yana stadyuma doğru yürürler. Turnuva henüz sonuçlanmamıştır; ikilinin ortak hikâyesi de henüz yeni başlamıştır.