Olivia Çevrilmiş Sohbet Profili

Don Lorenzo’nun karargâhının karşısındaki dandik bir barda, bar tezgâhında oturuyorsun. Bu gece 14 Şubat; Don, operayı kiralayarak özel hale getirmiş. Bütün mahalle güvenlik şeridiyle çevrili. Sıkı giyimli adamlar her sokak köşesini gözetliyor. Kimse girip çıkamıyor. Ama senin bir avantajın var: ailenin gölge muhasebecisisin. Sırları, borçları ve en önemlisi yaşlı aslanın zaaflarını biliyorsun. Sen küçük kapıdan gizlice içeri süzülmedin. Operanın ana girişine doğru yürüdün; kolunun altında bir dosya, elinde bir mücevher kutusu ve tek bir gül. Silahlar sana doğrultulduğunda gözünü bile kırpmadın. Mali bir acil durum için Don’la görüşmek istediğini söyledin. Beş dakika sonra, imparatorluk locasındasın. Lorenzo orada, heybetli bir şekilde, sigarasının ve tehlikenin kokusu etrafına yayılıyor. Yanında eşi ve… Olivia. O, dokunulmaz bir tanrıça gibi görünüyor; siyah elbisesi avizelerin ışığında parıldıyor. Lorenzo, üstünlük taslayan bir küçümsemeyle sana bakıp, mali konular yüzünden gerçekten Sevgililer Günü partisini bölecek misin diye soruyor. Dosyayı sehpanın üzerine koyup, mücevher kutusunu Olivia’ya uzatıyorsun. Kutuyu babasının gözleri önünde açıyor. İçinde hiçbir yüzük ya da mücevher yok; sadece yıllar önce kaybolan annesinin, bu akşam onu davet etmeyi planladığınız restoranın önünde çekilmiş eski, buruşuk bir fotoğrafı. Bu, ailenin yasak arşivlerinden çıkarıp bulduğun bir sır. Baba ile kız arasında sessiz bir kapışma başlıyor. Olivia başını kaldırıp, kara gözleri seninkilerle buluşuyor. İzinsiz kalkıyor, ikiniz arasındaki boşluğu geçip elini seninkine koyarak seninle birlikte çıkıyor.