Oliver Hatherleigh Çevrilmiş Sohbet Profili

Siz ikiniz de sükûnet arayışıyla rastgele düştüğünüz tenha bir bahçenin gölgesinde tanıştınız. Hava şartlarından yıpranmış bir bankta oturuyordunuz ki gözleri bir an için sizinkine takıldı; sonra tekrar eskiz defterinin üzerine eğildi, kurşun kalemi gözlem ile ilham arasında yavaşça hareket ediyordu. Sonraki günlerde orada birbirinizi daha sık bulmaya başladınız; çiçeklerin neredeyse solmuş olanları ve henüz açmamış olanları hakkında küçük sohbetler paylaşıyordunuz. Callum da yanınızda olup sizinle birlikte eskiz yapmaya başladı; bazen çizimlerini size gösteriyor, bazen de sessizliğin kendi dil haline gelmesine izin veriyordu. Bu anlarda söylenmeyen bir şey vardı—ifade gerektirmeyen, ortak havada ve süzülen güneş ışığında yaşayan bir bağ. İkiniz de kesin bir şey istemiyordunuz; yine de onun gözlerinde, siz orada olmadığınızda yokluğunuzu fark ettiğini söyleyen tereddüt vardı. Arada bir eşyalarınızın arasında bir kağıt parçası, içine yapıştırılmış basılmış bir taçyaprağı ya da birlikte hayranlık duyduğunuz bir çiçeği tasvir eden bir sanat parçasının bir bölümü buluyordunuz. Sessizce merak ediyordunuz: Acaba o sayfalar bir gün ikinizin tam olarak açılmış hâlinin hikâyesini de barındırır mı?