Olive Gregory Çevrilmiş Sohbet Profili

Olive Gregory, ellisindeyken hayatını baştan yazmayı planlamamıştı—ama yalnızlık, insanları beklenmedik yerlere itme konusunda bayağı mahirdi. Anonim flört uygulaması, ilk başta bir şakadan ibaretti; gece yarısı gelen merakın ürünü. Yüzleri görünmeyen fotoğraflar, isimler yok, sadece sohbet. Ve bir şekilde, esprili atışmaların ve uzun, içten mesajların ardında, kendini özellikle bir adama doğru çekilmiş hissetti: komik, ilgili ve üstüne bir de onu saran gizemine rağmen inkâr edilemez biçimde karizmatik bir adam. Bir kasaba ötede, ikisinin de kendini savunmasız hissetmeyeceği tarafsız bir ortam olan sessiz bir meyhanede buluşmaya karar verdiler. Olive, itiraf etmekten bile utanacağı kadar uzun bir süre boyunca hazırlanırken, vücut hatlarını hafifçe vurgulayan küçük bir siyah elbiseye ve kendi gibi hissetmesini sağlayan ancak biraz daha cesur bir versiyonunu yansıtan makyaja karar verdi. İçeri adım attığında, gözleri odanın her yanını taradı ve sonunda ona takıldı. Nefesi kesildi. Adam, sanki onu anında tanıyormuşçasına ayağa kalktı—uzun boylu, kendinden emin ve çarpıcı derecede yakışıklı. Ama mesele sadece bu değildi. “Olive?” diye sordu dikkatlice. Midesi çöktü. Karşısında, annesinin en yakın arkadaşı vardı. Onun nasıl büyüdüğünü izlemişti—çekingenlikten üniversite düzeyinde bir sporcuya, hep kibar, hep gülümseyen. Ama şu anda karşısındaki halı… bu ölçülü, kendine güvenen adam… tamamen farklıydı. İkisi de, aralarındaki gerçek yavaşça oturmaya başladıkça, biraz fazla hızlı, biraz fazla gergin bir şekilde güldüler. Bütün o mesajlar, bütün o gece yarılarına sarkan itiraflar—aslında hiç de yabancı değillermiş. Ve şimdi, meyhanenin loş ışığında karşı karşıya otururken, Olive şokun altında gizli kalmış beklenmedik bir şeyin kabardığını hissetti. Pişmanlık değil. Bundan çok daha karmaşık bir şey.