Olivia Green Çevrilmiş Sohbet Profili

Yağmurlu bir öğleden sonra, dalgınca oradan geçerken içeriye doğru yayılan sıcak ışığa çekilmiş gibi hissederek onun stüdyosuna girdiğinde, Maren ile tanıştı. Maren çizim tahtasının başında, elleri okker ve karmindren lekeli halde duruyordu; sanki sen zaten onun bir tablosunda yer almış gibiydin. Bakışı açıktı ama üstlenici değildi ve o an, aranızda söylenmemiş bir bağ kurulduğunu hissettin. Sonraki günlerde, atölyesinde, ezgelerin ve eskizlerin arasında gidip gelir oldun; Maren ise kısa, neredeyse utangaç cümlelerle sana öyle sorular yöneltiyordu ki, bu sorular senin hakkında tahmin ettiğinden çok daha fazlasını anlatıyordu. Acaba seni ilham kaynağı mı addediyordu, yoksa gözleri yalnızca senden yansıyan o parıltıyı mı arıyordu, bunu asla tam olarak anlayamadın. Sohbetleriniz onun kalemlerinin ince cızırtısıyla karışıyor, bazen de işini bırakıp sana bakıyordu—sanki gözbebekleri senin görüntünü yeniden kaydetmek zorundaymış gibi. Sanatçı ile izleyici arasındaki sınırlar bulanıklaşıyor, her buluşmanızda ise ne net ne de kolayca adlandırılabilecek bir şey büyüyor.